Corrosion Science and Engineering Journal

fa ارزیابی کارایی داروهای منقضی‌شده بیسموت ساب‌سیترات و نورتریپتیلین به‌عنوان بازدارنده‌های خوردگی فولاد کربنی در محلول کلرید سدیم Evaluation of the Inhibitive Performance of Expired Bismuth Subcitrate and Nortriptyline Drugs as Corrosion Inhibitors for Carbon Steel in Sodium Chloride Solution عمومى General پژوهشي Research علیرغم کاربرد گسترده بازدارندههای خوردگی، هزینه بالا و سمی بودن کاربرد برخی از بازدارندهها مانند کرومات سدیم، هیدرازین، و آرسنات روی را محدود کرده است. بسیاری از ترکیبات دارویی ماهیت غیرسمی و زیست‌سازگار دارند. به همین دلیل، در این تحقیق از دو نوع داروی منقضی شده بیسموت سابسیترات و نورتریپتیلین بعنوان بازدارنده خوردگی فولاد کربنی در محیط کلرید سدیم %5/3 استفاده شد. از آزمون های پلاریزاسیون پتانسیودینامیک و امپدانس الکتروشیمیایی برای بررسی رفتار خوردگی نمونهها استفاده شد. تاثیر غوطهوری به مدت 48 ساعت بر مورفولوژی سطح خورده شده بررسی شد. همچنین تاثیر قرارگیری طولانی مدت نمونهها (216 ساعت) در محیط حاوی بازدارنده بر میزان تغییرات وزنی مورد بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج آزمون های الکتروشیمیایی، بیشترین راندمان بازدارندگی برای بیسموت سابسیترات معادل %72 در غلظت ppm 30 و برای نورتریپتیلین %79 در غلظت ppm 200 بدست آمد. هر دو بازدارنده در غلظت بهینهشان باعث افزایش حدود دو برابری مقاومت پلاریزاسیون فولاد کربنی در محلیط کلرید سدیم شدند. در آزمون غوطهوری طولانی مدت، نورتریپتیلین با راندمان بازدارندگی 83 درصدی عملکرد بسیار بهتری از بیسموت سابسیترات با راندمان 50 درصدی را از خود نشان داد. بنابراین میتوان گفت برای بازدارندگی طولانی مدت، نورتریپتیلین گزینه مناسبتری نسبت به بیسموت سابسیترات است.   Despite the widespread use of corrosion inhibitors, the high cost and toxicity of some inhibitors, such as sodium chromate, hydrazine, and zinc arsenate, have limited their application. Many pharmaceutical compounds are non-toxic and biocompatible in nature. Therefore, in this study, two types of expired drugs, bismuth subcitrate and nortriptyline, were used as corrosion inhibitors for carbon steel in a 3.5 wt.% sodium chloride environment. Potentiodynamic polarization and electrochemical impedance spectroscopy were employed to investigate the corrosion behavior of the samples. The effect of 48 hours of immersion on the morphology of the corroded surface was examined. In addition, the effect of long-term exposure of the samples (216 hours) in inhibitor-containing environments on weight change was evaluated. Based on the electrochemical test results, the maximum inhibition efficiency for bismuth subcitrate was 72% at a concentration of 30 ppm, while for nortriptyline it was 79% at a concentration of 200 ppm. Both inhibitors, at their optimal concentrations, approximately doubled the polarization resistance of carbon steel in the sodium chloride environment. In the long-term immersion test, nortriptyline exhibited significantly better performance, with an inhibition efficiency of 83%, compared to 50% for bismuth subcitrate. Therefore, it can be concluded that nortriptyline is a more suitable option than bismuth subcitrate for long-term corrosion inhibition.   بازدارنده, داروی منقضی شده, بیسموت ساب‌سیترات, نورتریپتیلین, پلاریزاسیون, امپدانس الکتروشیمیایی Inhibitor, Expired drug, Bismuth Subcitrate, Nortriptyline, Polarization, Electrochemical impedance 20 40 http://journal.ica.ir/browse.php?a_code=A-10-1-229&slc_lang=fa&sid=1 حامد عابدی سماکوش 1003194753284600359 1003194753284600359 No دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز سهیل مهدوی 1003194753284600360 1003194753284600360 Yes دانشیار، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز