fa مروری بر روش های بهبود مقاومت به خوردگی کاشتنی‌های زیست ‌تخریب‌پذیر منیزیم: آلیاژسازی، عملیات حرارتی و کامپوزیت عمومى General پژوهشي Research <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span lang="FA" style="font-family:&quot;B Zar&quot;">منیزیم و آلیاژهای آن به عنوان موادی امیدبخش در حوزه ایمپلنت‌های زیست‌پزشکی مورد توجه قرار گرفته‌اند. این مواد با دارا بودن مزایای متعددی از جمله استحکام ویژه بالا، چگالی کم، مدول الاستیک نزدیک به استخوان، قابلیت تخریب‌پذیری زیستی، زیست‌سازگاری و سازگاری بیومکانیکی مطلوب، پتانسیل بالایی برای جایگزینی ایمپلنت‌های دائمی از خود نشان می‌دهند. از جمله مزایای کلیدی این مواد، کاهش خطر برهمکنش‌های ناسازگار بلندمدت با بافت‌های بدن و حذف نیاز به عمل جراحی دوم برای خارج‌سازی ایمپلنت است که به کاهش قابل توجه عوارض جانبی منجر می‌شود. با این وجود، چالش اصلی در به کارگیری گسترده این مواد، سرعت بالای خوردگی در محیط‌های بیولوژیکی است که موجب از دست‌رفتن زودهنگام یکپارچگی مکانیکی و ناتوانی در پشتیبانی از فرآیند التیام بافت می‌شود. برای غلبه بر این محدودیت، راهکارهای متعددی شامل طراحی ترکیبات شیمیایی بهینه، اعمال روش‌های اصلاح ریزساختار مانند ریزدانه‌سازی و عملیات حرارتی، و توسعه کامپوزیت‌های زمینه فلزی تقویت‌شده در دست بررسی است. این فناوری‌ها با هدف کنترل دقیق نرخ تخریب و بهبود همزمان خواص مکانیکی و مقاومت به خوردگی توسعه یافته‌اند و تحقیقات گسترده‌ای در این زمینه در حال انجام می‌باشد. . این مقاله مروری به تفضیل به بررسی تحقیقات انجام شده و پیشرفت‌های حاصل در سال‌های اخیر بر بهبود مقاومت به خوردگی آلیاژهای منیزیم از طریق روش‌های آلیاژسازی، عملیات حرارتی و ساخت کامپوزیت‌های زمینه فلزی مبتنی بر منیزیم خواهد پرداخت.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp; <span style="font-size:12pt"><span style="line-height:normal"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span style="font-size:10.0pt"><span style="font-family:&quot;Times New Roman&quot;,serif">Magnesium and its alloys are considered promising materials for biomedical implants. These materials offer many advantages, including high specific strength, low density, an elastic modulus close to that of bone, biodegradability, biocompatibility, and favorable biomechanical compatibility, and show great potential to replace permanent implants. Key advantages of these materials include reducing the risk of long-term incompatible interactions with body tissues and eliminating the need for a second surgery to remove the implant, which reduces associated side effects. However, the main challenge to the widespread use of these materials is their high corrosion rate in biological environments, which leads to early loss of mechanical integrity and inability to support the tissue healing process. To overcome this limitation, several strategies are being investigated, including designing optimal chemical compositions, applying microstructure modification methods such as grain refinement and heat treatment, and developing reinforced metalmatrix composites. These technologies aim to precisely control the degradation rate and simultaneously improve mechanical properties and corrosion resistance, and extensive research is being conducted in this field. This review article will provide a detailed overview of the research conducted and the progress made in recent years on improving the corrosion resistance of magnesium alloys through alloying methods, heat treatment, and the fabrication of magnesium-based metal matrix composites.</span></span></span></span></span><br> &nbsp; منیزیم, مقاومت به خوردگی, آلیاژسازی, عملیات حرارتی, کامپوزیت زمینه فلزی Magnesium, Corrosion resistance, Alloying, Heat treatment, Metal matrix composite 77 94 http://journal.ica.ir/browse.php?a_code=A-10-1-233&slc_lang=fa&sid=1 حسین علیزاده 1003194753284600369 1003194753284600369 No گروه مهندسی و علم مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد حمدی زهرانی محمدی زهرانی 1003194753284600370 1003194753284600370 Yes گروه مهندسی و علم مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد