fa پوشش‌‌های تبدیلی زیست‌ سازگار توسعه‌ یافته برای بهبود مقاومت به خوردگی ایمپلنت‌‌های منیزیمی زیست‌ تخریب‌ پذیر در مهندسی بافت عمومى General پژوهشي Research <br> در این مقاله مروری بر انواع پوشش‌های تبدیلی و روش‌های مؤثر برای افزایش کیفیت این پوشش‌ها و عوامل مؤثر بر عملکرد پوشش&rlm;های تبدیلی در افزایش مقاومت به خوردگی آلیاژهای منیزیم پرداخته شده است. منیزیم و آلیاژهای آن ازنقطه‌نظر زیست‌تخریب‌پذیر بودن برای ساخت ایمپلنت‌ها در محیط‌های فیزیولوژیکی مثل بدن انسان بسیار مناسب هستند و همچنین سختی نزدیک استخوان دارند. علاوه بر این، از ویژگی‌های منیزیم می‌توان به وزن کم، استحکام بالا و سازگاری زیستی خوب اشاره کرد که تحولی شگرف در زمینه پزشکی برای نسل جدید مواد زیستی ایجاد کرده است. بااین‌حال کاربرد آلیاژهای منیزیم با تخریب زیاد به دلیل آزادشدن گاز هیدروژن در اثر بهبود بافت‌های احاطه شده همراه است. در طول دوره بهبودی، ایمپلنت‌های منیزیمی قبل از بهبود استخوان به دلیل روند تخریب زیاد، یکپارچگی مکانیکی خود را از دست می‌دهند. برای غلبه بر این محدودیت‌ها، روش‌ها و تکنیک‌های مختلفی برای کنترل میزان تخریب منیزیم تا سطوح قابل‌قبول ارائه شده است. در بین روش‌های مختلف، پوشش‌های تبدیلی شیمیایی، ساده و مقرون‌به‌صرفه‌ترین روش هستند که حتی توانایی برطرف‌کردن نقطه‌ضعف اجزای دارای طرح‌های پیچیده مانند ایمپلنت و استنت‌ها را دارا هستند. پوشش‌های تبدیلی یکنواخت و بسیار چسبنده بوده و به‌راحتی با تغییر دما، pH حمام و سایر ویژگی‌های مؤثر می‌توان خصوصیاتی مورد انتظار از پوشش را به دست آورد. با توجه به مطالعات گسترده صورت گرفته طی سالیان اخیر در این زمینه، در این پژوهش انواع پوشش&rlm;های تبدیلی و نقاط قوت و ضعف هریک از این پوشش&rlm;ها در بهبود رفتار خوردگی منیزیم مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. آلیاژهای منیزیم, مقاومت به خوردگی, پوشش تبدیلی, زیست ‌سازگاری 0 0 http://journal.ica.ir/browse.php?a_code=A-10-1-179&slc_lang=fa&sid=1 محمدرضا تجری 1003194753284600177 1003194753284600177 No امیرحسین نوربخش نژاد 1003194753284600178 1003194753284600178 No احسان محمدی زهرانی 1003194753284600179 1003194753284600179 Yes