fa بررسی اثر هم‌افزایی و غلظت بازدارنده‌های ایمیدازول و بنزوات سدیم بر خوردگی فولاد کربنی عمومى General پژوهشي Research استفاده از بازدارنده‌های خوردگی یکی از روش‌های موثر برای کاهش نرخ خوردگی است. در این تحقیق تاثیر افزودن هر یک از بازدارنده‌های ایمیدازول و بنزوات سدیم به‌صورت مجزا از هم و همچنین تاثیر افزودن هم‌زمان آن‌ها در غلظت‌های مختلف بر خوردگی فولاد st37 در محیط کلرید سدیم 5/3 درصد وزنی مورد بررسی قرار گرفت. از آزمون‌های پلاریزاسیون پتانسیودینامیک و امپدانس الکتروشیمیایی برای بررسی رفتار خوردگی نمونه‌ها استفاده شد. همچنین تاثیر غوطه‌وری به مدت 48 ساعت بر مورفولوژی سطح خورده شده و تاثیر قرارگیری طولانی مدت نمونه‌ها (216 ساعت) در محیط حاوی بازدارنده بر میزان تغییرات وزنی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پلاریزاسیون و امپدانس الکتروشیمیایی حاکی از غلظت‌های بهینه 400 و ppm 300 برای بازدارنده‌های ایمیدازول و بنزوات سدیم با راندمان بازدارندگی به‌ترتیب 95 و %83 بودند. استفاده از این بازدارنده‌ها صافی سطح خوردگی پس از 48 ساعت غوطه‌وری در محلول کلرید سدیم را افزایش داده و مانع از ایجاد حفرات خوردگی شد. برخلاف انتظار، افزودن هم‌زمان ایمیدازول + بنزوات سدیم باعث کاهش قابل توجه‌تری در میزان خوردگی فولاد در مقایسه با افزودن جداگانه این مواد نشد و در بهترین حالت (ppm 400 ایمیدازول + ppm 300 بنزوات سدیم) راندمان بازدارندگی %50 به-دست آمد. با این وجود، بررسی تاثیر طولانی مدت بازدارنده‌ها و نتایج کاهش وزن نشان داد که بیشترین راندمان و کمترین نرخ خوردگی در حضور هم‌زمان ایمیدازول +بنزوات سدیم رخ می‌دهد و استفاده از ایمیدازول به تنهایی نمی‌تواند بازدارندگی طولانی مدت را فراهم کند. بازدارنده, ایمیدازول, بنزوات سدیم, پلاریزاسیون, امپدانس الکتروشیمیایی 7 22 http://journal.ica.ir/browse.php?a_code=A-10-1-212&slc_lang=fa&sid=1 سهیل مهدوی 1003194753284600291 1003194753284600291 Yes پژوهشگاه مواد پیشرفته، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی سهند حامد عابدی سماکوش 1003194753284600292 1003194753284600292 No دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی سهند